مسعود محبي، جامعه‌شناس معتقد است: پيشرفت تكنولوژي و به وجود آمدن شبكه‌هاي ارتباطي تاثير خود را در تمام زواياي زندگي افراد مي‌گذارد، از نوع لباس پوشيدن گرفته تا آداب و معاشرت و همين باعث مي‌شود فاصله دو نسل جديد و قديم روز به روز عميق‌تر شود. او مي‌گويد: رسانه‌هاي گروهي به كمك تبليغات و مدهاي جديد نيازها و الگوهاي جديدي براي افراد ايجاد مي‌كنند كه بعضي از اين الگوها با فرهنگ و ارزش‌هاي جامعه ما هيچ تناسبي ندارد و باعث مشكلات اجتماعي و خانوادگي مي‌شود. وي ادامه مي‌دهد توليدكنندگان بسرعت از طريق رسانه‌ها نيازهاي كاذبي را جايگزين نيازهاي اساسي افراد مي‌كنند. البته بايد توجه داشت فقط رسانه‌ها نيستند كه در نوع پوشش و پذيرش الگوهاي  جديد موثرند، بلكه خانواده و ارتباط افراد در جامعه ( مدرسه، دانشگاه و... ) نيز بسيار موثراست.

محبي به اين موضوع اشاره مي‌كند كه متاسفانه در ايران وقتي صحبت ازمد و مدگرايي مي‌شود اكثراً برداشت‌هاي نامناسب از آن دارند و آن را تخريب مي‌كنند. در صورتي كه پيروي از مد هميشه بد نيست و مي‌تواند جوانان را از لحاظ روحي ارضا كند و حتي در پيشرفت جامعه نيز مفيد باشد.

مد مي‌تواند بخشي از فرهنگ جامعه شود، زيرا علاقه به مد در ميان مردم جامعه به صورت عادت در مي‌آيد و بتدريج نمادي زيبا از فرهنگ آن جامعه به وجود مي‌آورد.